Bovendien heeft Brussel meer dan alleen maar een lange pedigree te bieden. Onze nationale beurs behoorde goed honderd jaar geleden tot de top tien van wereldbeurzen. België speelde in de 19de eeuw een leidende rol in de industrialisatie op het Europese vasteland, wat na de beursliberalisering van 1867-1873 gepaard ging met een explosie van het aantal genoteerde bedrijven. ‘Aandelen waren een hype. Zelfs de pier van Blankenberge was beursgenoteerd’, glimlacht Annaert. Ook buitenlandse bedrijven vonden in zo’n klimaat vlot de weg naar onze beurs.

Blijven de Amerikaanse conclusies dan wel overeind als ze door de SCOB-databank gehaald worden? Een ‘nee’ kan verregaande gevolgen hebben, want de financiële wereld heeft haar gedrag mee afgestemd op het academisch onderzoek. ‘Neem nu de aandelenpremie, het extra rendement dat een belegging in aandelen op lange termijn oplevert tegenover een risicovrij alternatief zoals oerdegelijk staatspapier’, vertelt Annaert. ‘Volgens Amerikaanse gegevens bedraagt die premie 6,3 tot 7,8 procent, afhankelijk van de berekeningswijze. Dat invloedrijke getal - afgerond 8 procent - is in de loop der jaren in de hoofden én in veel toepassingen geslopen. Denk aan pensioenfondsen die hun klanten op lange termijn 8 procent surplusrendement beloven. Zij blijken nu hun broek te scheuren aan die belofte, want intussen zijn de meeste academici ervan overtuigd dat die 8 procent een overschatting is die je niet mag doortrekken naar andere landen en naar de toekomst.’