Schooling Purposely Destroy Inner Guidance and Ambition Schools purposely teach children to sit passively, quietly and consume their education in preparation for a life as a good worker and consumer. Schooling is NOT Learning School was invented in the 1800s to fill a need in society to create a literate workforce who could obey orders and be competent factory workers. It was also created for day care for children of these workers. The wealthy rarely sent their children to these schools. In 1899, William T. Harris, the US Commissioner of Education, celebrated the fact that US schools had developed the “appearance of a machine,” one that teaches the student “to behave in an orderly manner, to stay in his own place, and not get in the way of others.” For the past 170 years, we have taken children and required that they attend a “school” that is separated from the rest of the world in order to “educate” them. John Taylor Gatto, John Holt, Peter Gray and many other erudite folks make a good case that schooling has always been about social engineering and control.

Youth leave 18+ years of school dazed and confused, many with no sense of inner calling or purpose. They wander around aimlessly for many years — going to college, getting a job, climbing the corporate ladder until they wake up in their 30s, 40s or 50s and wonder what the purpose of life really is.

Het beste statuut in België is intussen dat van ambtenaar. Door decennia van lobbywerk en nauwe contacten met politici - ze vormen een belangrijk en hecht kiezersblok - hebben ze een combinatie van het beste uit de privésector en het beste van de overheidssector kunnen onderhandelen. Dat alles zonder de dreiging van de markt, of andere disruptie. Robots kunnen potentieel alle jobs vervangen, behalve die van de Belgische ambtenaar. Aan het einde van de loopbaan wacht hem een inflatie- en welvaartsvast pensioen, dat gemiddeld 1.400 euro per maand, of 17.000 euro per jaar hoger ligt dan dat van een werknemer uit de privésector.

‘Ja maar die heeft een tweede pensioenpijler.’ Die tweede pijler wordt gefinancierd door de werkgever en met bijdrages van de werknemer, en bij slechts 70 procent van de werknemers. Door de daling van de rente kan het opgespaarde kapitaal echter niet meer de kloof met een ambtenarenpensioen dichten. Een staatsgegarandeerd, welvaartsvast en inflatievast jaarlijks bedrag van 17.000 euro vereist, onder meer door de stijging van de roerende voorheffing tot 30 procent, een kapitaal van meer dan 5 miljoen euro (OLO 10 jaar). Met een gemiddelde tweede pijler van 120.000 euro heb je na 6,5 jaar - rekening houdend met inflatie - je kapitaal dus helemaal opgegeten. Het geld van die tweede pijler zit trouwens in het gezichtsveld van de overheidsexperts die ze willen afromen om de andere pensioenen te kunnen financieren. Ambtenaren vormen dus een erg vermogende klasse in België die er nooit op zal worden aangesproken. Geen roerende voorheffing, transactietaksen, Reynderstaksen of andere abonnementstaksen. Hun vermogen is onzichtbaar, geen bank of verzekeraar die het beheert. Als een land een ambtenarenstatuut verheft tot het meest aantrekkelijke statuut in zijn economie, stimuleert het een risicoloze attitude en carrière bij zijn bevolking.

Niet alleen onze Rode Duivels spelen in het buitenland, maar stilaan ook onze ‘best and brightest’ jonge ondernemers. Daar sta je dan na twintig jaar investeren in de vorming van toppers. Hun vertrek verbetert wel de gelijkheidsstatistieken.